Aart: ‘Wow, 13.30 al? Even wat miscalculaties in mijn hoofd’. Ja 13:30 zaten we als heren 3 aan een heerlijke lunch, aangezien we om 5 uur ’s middags moesten spelen in Deurningen... Daar had onze inval coach niet helemaal op gerekend :). Het was niet de beloofde Franse, Engelse of Italiaanse lunch, maar een gebakken ei gaat er ook prima in. We hadden nog maximaal tijd over om de bus te halen, dus er moest zelfs nog even naar Net 5 naar een of andere vrouwen film gekeken worden...

Maar de eerst bus naar Hengelo toe werd ruimschoots gehaald, tien minuten te vroeg aanwezig. Helaas loopt het verkeer in Hengelo niet helemaal zoals het hoort en loopt de aankomst tijd telkens op: Nog 3 minuut speling.. nog 1 minuut speling, Dat wordt al spannend om onze aansluiting te halen... Iets later min 5 minuten speling... Dus dat werd hem niet. De volgende bus gaat een uur later... dus in plaats van 1 uur en 10 minuten voor tijd komen we 10 minuten voor tijd aan.. Geluk bij een ongeluk is dat het zonnetje heerlijk schijnt.

Aangekomen in Deurningen is het direct omkleden en volleyballen. Gelukkig kunnen we ons nog redelijk goed warm spelen, maar het is allemaal wel haast haast. Dat we dan de eerste set verliezen, dat zou daar aan kunnen liggen. De 2^e set winnen we vervolgens ruim. Dus alle hoop voor de volgende sets, maar op de een of de andere manier verliezen we die ruimschoots. De laatste set is ietsje closer, maar ook niet best. Veel meer woorden wil ik niet vuil maken aan deze wedstrijd, nog eentje dan: Deception!

Maar er was nog meer ellende dat ons niet bespaard bleef, er was geen taart natijd aanwezig! Aangezien onze vervoersco naast de heenreis in de soep laten lopen (is uiteraard zijn schuld dat we in de file stonden) ook nog eens de taart niet mee had genomen...

Hoe de terugreis is verlopen? Geen idee, mijn ouders hadden namelijk deze topwedstrijd uitgekozen om eens te komen kijken.. Leverde voor mij in ieder geval een heerlijk avondje uit eten op. Hopelijk kan het volgende verhaaltje wat vrolijker zijn!