De discussie mag weer losbarsten. Na nu ongeveer bij de negende wedstrijd in vijf jaar tijd aangetoond te hebben dat het hogere team niet zomaar 4-0 wint van het lagere moeten we maar weer hopen dat het niet dat ene beslissende punt zal zijn dat H2 het K-schap kost (en/of de promotie).

En Tsjah, wat moeten wij eigenlijk over de wedstrijd zeggen. Je verliest drie sets snoeihard, maar je wint er wel eentje. Ben je daar dan blij mee?

Het team blijkbaar wel, de coach vooral niet. Wellicht had er vooral mee te maken dat het derby gevoel bij onze jongens wel leefde en de coach, die alles al gezien heeft in haar leven, niet echt. Een veel realistischere blik doet wel wonderen en we weten dat we vooral passend en serverend enorm veel meer ons best moeten doen. Maarrr, dat is natuurlijk pas een zorg voor later, de komende 24 uur is het namelijk feest.

Mede gesteund door het publiek dat duidelijk de kant van de underdog koos en het enthousiasme dat de bank toch nog kon opbrengen werd de derde set na 8-25 en 16-25 toch goed begonnen. In het begin werd vooral het ene puntje voorsprong goed gekoesterd. Na de eerste time-out van H2 gingen we twee puntjes koesteren en na de tweede time-out van H2 drie puntjes. Op dat moment stond het ongeveer 13-10 en haalden we vooral energie uit het feit dat aanvalpogingen wel eens door het blok van h2 kwamen. Maar niet alleen wij gingen beter speler, naarmate de set vorderde en de minime voorsprong behouden kon blijven begonnen er spelers aan de overkant apart te doen. We wisten door observatie bij voorgaande wedstrijden dat de derde set de moeilijkste set is bij h2, maar dat er onder druk amper meer gepresteerd kon worden wisten we niet. Vooral de diagonaal liet ons blok en onze verdediging niet meer kansloos. Ballen werden laffer geslagen (haalbaar), geprikt (haalbaar) of belandden in het net (haalbaarheid niet nodig). Daarmee kwam er toch een mooie manier van spanning in de wedstrijd die h4 vleugels leek te geven en setje drie werd dan ook met 25-22 gewonnen.

Na die overwinning was al heel snel duidelijk dat we in setje 4 kansloos de boot in zouden gaan. H2 leek een dure les te moeten krijgen die H3! ooit een keer in haar Kampioensjaar ook kreeg. Zie hier!. Voor de summary: een set tegen een laagvlieger volledig overbodig verliezen om de tegenstander de set daarna uit frustratie met 25-5 naar huis te schieten.

In set vier was het daarmee vooral overleven voor ons en zorgen dat we uit de statistieken van de adjuh site zouden blijven. En we kunnen vertellen dat we daar heel hard voor hebben moeten knokken; niks ging meer, geen pass, geen aanval, geen set en combinaties werden door een driemansblok vernietigd. Resultaat: 8-25 en daarmee de 3-1 winst van H2. Dat zij daar niet zo blij mee waren is natuurlijk obvious. Dat hun wedstrijdevaluatie een aantal malen langer duurde dan die van ons (en die duurde al lang) was blijkbaar een logisch gevolg. Wat daarin besproken is natuurlijk voor ons een groot raadsel.

Komende twee weken geen wedstrijden. Dat is dus wonden likken, Frank verwelkomen en oefenen, oefenen, oefenen.

Kusjes!

H4